Citroen Ami

Page

Al op zeer jonge leeftijd was ik gefascineerd door oude auto’s en had ik veel boeken hierover. Op de lagere school heb ik hier zelfs al eens een spreekbeurt over gegeven. Daarom is het niet heel verwonderlijk dat ik uiteindelijk nu ook zelf een oldtimer heb.

Ik was er al een langere tijd naar op zoek en had al bedacht dat het er één moest zijn uit mijn eigen bouwjaar en daarom hield ik internet al goed in de gaten.
Eind september 2009 vond ik via Marktplaats een Ami 6 uit 1966. Snel ging ik kijken en was meteen verliefd, temeer omdat wij als familie ook een Citroën Ami 6 hebben gehad, welke ik mij als eerste nieuwe auto heel goed kon herinneren. Uiteindelijk heb ik deze auto op 9 oktober 2009 gekocht en sinds die tijd ben ik de trotse bezitter van een heuse oldtimer!

Om de technische kennis op peil te houden ben ik lid geworden van de Ami vereniging, een leuke groep mensen die de Ami graag in het Nederlandse straatbeeld wil behouden.

In 2013 heb ik de motor geheel laten reviseren en in oktober 2013 ben ik er voor het eerst weer mee op pad geweest samen met de Ami Vereniging.

In 2013 is dus de motor van mijn Franse vriend helemaal gereviseerd. Achteraf viel dat allemaal niet mee omdat van deze motor niet veel onderdelen meer te vinden zijn. Hij lijkt heel erg op een motor van de 2CV, maar is toch echt heel erg anders. Ik had kunnen kiezen om er een modernere 2CV motor in te lepelen, maar ik vind het leuk om mijn vriend zo origineel mogelijk te houden. Als je er zo’n nieuwere motor in zet moet je namelijk heel veel aanpassingen doen om bijvoorbeeld de verwarming weer werkend te krijgen.

Bij het revisie bedrijf dachten ze ook met een 2CV motor van doen te hebben en ze bestelden een pakking set voor zo’n standaard motor. Achteraf heb ik daardoor in het begin vreselijk last gehad van lekkage. Gelukkig hadden ze bij de AMI vereniging nog brilrubbers welke voor deze motor geschikt waren en daarmee werd de lekkage gelukkig snel verholpen.

Ook de oliekoeler bleek lek te zijn, maar gelukkig had ik in 2012 nog een “nieuw” ongebruikt exemplaar gevonden op de Citroville welke nu dus goed van pas kwam.

Het grootste probleem bleek het spruitstuk te zijn, welke nieuw gewoonweg niet meer te vinden zijn. Gelukkig had ik nog een redelijk goed exemplaar welke door een vriend van mij, die kan koperlassen weer als nieuw is gemaakt. Als dat niet was gelukt, dan had ik een heel grote uitdaging gehad om een nieuwe te laten maken. Gelukkig was dat nu dus niet nodig.

Verder heb ik het plaatwerk van de motor helemaal schoon gemaakt en van een nieuwe hittebestendige lak voorzien.

Daarnaast waren de koplamp frames in een mindere staat welke ik ook heb gerestaureerd.

Op dit moment is het helaas niet meer het juiste jaargetijde om met de Ami op pad te gaan en daarom staat hij nu heerlijk verwarmd in de garage. Zodra de “r” weer uit de maand is hoop ik dat we weer mooie ritjes kunnen gaan maken.

Hieronder vindt je nog een album met oude familiefoto’s waar de Ami nog bij op staat.